‫یک جشن! امپراتورهای جدید دریا!
‫- این عکس دیگه چیه؟ ‫- چه خبر شده؟
‫ای‌بابا!
‫ما گفتیم که «D» رو هم حذف کنی!
‫نه، به ما درموردش گفته نشد!
‫ما این تصاویر رو از گوئرنیکا-ساما ‫توسط CP-0 دریافت کردیم.
‫فوراً دوباره چاپ‌شون کنید!
‫گرفتی؟! ما نمی‌تونیم همچین آشغالی رو به دنیا نشون بدیم!
‫ولی ما نمی‌تونیم با شرکت چاپ تماس بگیریم...
‫اون‌ها خیلی بی‌مصرفن!
‫یجوری جلوی توزیع‌اش رو بگیرین!
‫اون اینجا خیلی رمزآلود بنظر میاد!
‫تحویل بدین! تحویل بدین!
‫تک‌تک‌شون رو تحویل بدین، کارکن‌های من!
‫سایفر پُل به سرزمین وانو نفوذ کرد ‫و از اون موقع به بعد کسی چیزی درموردشون نشنیده.
‫توی آخرین مخابره‌شون، ‫گفتن که «اون کشتی بیگ‌مام‌ـه».
‫من نمی‌ذارم که اون‌ها اطلاعات رو تحریف کنن!
‫وقت‌هایی که زمونه درحال تغییره ‫مثل الان، حقیقت جالب‌‌ترین چیزه.
‫عاشق اینم که همه‌چی چطور درلحظه اتفاق می‌اُفته!
‫ا - این دیگه چیه؟!
‫- یه مشکل اضافه‌ست! ‫- چیزی شده؟!
‫هی، این رو ببین!
‫یونکو‌ها، ‫یعنی کایدو و بیگ‌مام شکست خوردن!
‫طولی نکشید تا همچین خبر بزرگی ‫توی کُل دنیا پخش شد.
‫سه کاپیتان دزددریایی دو یونکو رو ‫که برای دهه‌ها بر دریا حکومت می‌کردن رو...
‫...ازپا دراوردن.
‫دولت جایزه‌ی فاحش سه میلیارد بِری رو ‫سر هرکدوم‌شون گذاشته!
‫سه میلیارد بِری؟!
‫- رئیس! ‫- چه خفن، کاپیتان!
‫هی، بذار از نزدیک ببینمش!
‫اینجا رو بخون.
‫- راه نداره! ‫- غیرقابل باوره!
‫هی، رئیس؟!
کید چش شده؟ ‫کجا رفت؟ ناراحت بنظر می‌اومد؟
‫احتمالاً پایتخت گُل.
‫پس ما یه امپراتور جدید دریا داریم، هاه؟
‫تعجبی نداره که اون رو انتخاب کردن...
‫هی، بچه‌ها! شنیده‌ام که امروز ‫پایتخت جشن و پایکوبی‌ـه.
‫بزنین بریم!
‫آره!
‫درست سر وقت! باید جشن بگیریم!
‫بیاین بزنیم به سیم آخر!
‫هورا! فستیوال، فستیوال!
‫داریم هیجان‌زده می‌شیم!
‫قراره دوباره دردسر بشه...
‫قارچ گوش اَبری رو به سوپ اضافه کنین ‫و بذارین برگ‌های گُل داوودی توی سوپ بمونه.
‫یه ظرف گیسی توفو. ‫یه کاسه ریشه‌های نیلوفرآبی گُل شکل.
‫یه کاسه‌ی کوچیک سالاد خیار...
‫نباید بذاریم اتفاقی برای مهمون‌های ‫با ارزش‌‌مون بی‌افته.
‫بخاطر همین همه‌چیز رو یک‌بار می‌کوبیم، ‫گرم می‌‌کنیم و دوباره شکل‌اش می‌دیم،
‫بعدش سه بار برای وجود سم آزمایش‌اش می‌کنیم...
‫من امروز از همه‌ی توانایی‌ها و مهارت‌هام استفاده کردم!
‫لطفاً از غذاهای سنتی ما که لایق و درحد ‫شُهرت شوگان-ساماست لذت ببرین!
‫عه، چی؟ چـ - چرا؟!
‫اون‌ها نمی‌‌تونستن دوساعت صبرکنن تا غذا آماده بشه.
‫ولی خیلی خوشمزه بنظر میان! ‫تشکر بابت زحماتی که کشیدین!
‫اون بیرون پر سر و صداست.
‫فستیوال، فستیوال!
‫بیاین حسابی خوش‌بگذرونیم!
‫آره!
‫موزهای شُکُلاتی و نودل‌های سرخ شده!
‫تاکویاکی و ماهی‌مرکب کبابی!
‫پشمک‌ هم هست!
‫این فوق‌العاده‌ست!
‫امروز همه‌چیز رایگان‌ـه!
‫رایگان!
‫تاحالا هیچ‌وقت به فستیوال نیومده بودم! ‫خوش‌می‌گذره!
‫کُلی چیز خوشمزه برای خوردن هست، ‫بخاطر همین سخته تصمیم بگیری که دیگه چی بخوری!
‫هی بچه‌ها، اون ها چی‌ان؟
‫به اون‌ها می‌گن آبنبات سیبی...
‫این مثل یه جواهر می‌مونه!
‫قشنگ‌ـه!
‫تُرش و شیرین‌ـه! خوبه!
‫هیچ‌ میوه‌ی دیگه‌ای به این خوشمزگی نیست!
‫پس منتظر چی‌ایم؟!
‫خیلی خوبه!
‫هی، از اونجایی که شماها خیلی بارتون می‌شه،
‫اگر غرفه‌ی غیرغذایی هم دیدین، بهم بگین!
‫حله، روم حساب کُن!
‫وقتی که پُر شدی، باید بری به...
‫گومو گومو... شلیک!
‫اینم از این! زدمش!
‫لوفی، بامزه‌ای‌ها!
‫لوفی، تو نمی‌تونی از دستت استفاده کنی!
‫پیر مَرد، می‌تونم دوباره امتحان کنم؟
‫چی؟!
‫پاره شد...
‫می‌‌خوای دوباره امتحان کنی؟
‫خیلی‌خب، نوبت من‌ـه!
‫گرفتم‌شون!
‫اوه، عالی بود!
‫آفرین، چوپر!
‫تعریف‌هاتون خوشحالم نمی‌کنه، اُسکول‌ها!
‫خیلی هم خوشحال بنظر میاد...
‫آره! همگی، بهتون خوش می‌گذره؟!
‫آره!
‫هوی، خیلی‌خب! ‫انجامش بده، بروک!
‫می‌خوام براتون یکسری آهنگ گُلچین شده ‫ بزنم که سرزمین وانو رو می‌ترکون‌ـه!
‫من می‌خوام بهترین آهنگ روح رو ‫همراه با شاهزاده خانمی که دوست‌اش دارین بهتون بدم!
‫این آهنگی‌ـه که داداش اودن عاشق‌اش بود!
‫«شاهدخت ماه»!
‫پرنسس هیوری!
‫یه پونگلیف.
‫این‌ها دیگه چی‌ان؟
‫به اون ها علاقه داری، نیکو روبین؟
‫تنگو-سان! اسم من رو از کجا می‌دونی؟
‫- اون‌ها کلکسیون منن. ‫- چی؟
‫ناز نیستن؟ ‫اون‌ها عروسک‌های کوکِشی قشنگ منن!
‫نوچ.
‫آخ!
‫راه نداره... غـ - غیر ممکن‌ـه...
‫کلکسیون عروسک‌های کوکِشی من رَد شدن...
‫کُلی سر جمع کردن‌شون دردسر کشیدم...
‫داری زیادی بزرگ‌اش می‌کنی. ‫بامزه‌ای تنگو-سان.
‫راستی، چرا کلکسیون‌ات اینجاست؟
‫تو شوخی‌ام رو نادیده گرفتی.
‫این اتاق سرگرمی من‌ـه و ‫جایی که سال‌ها زندانی بودم.
‫«زندانی»؟
‫فکر کنم بیشتر از یه شمشیرساز باشی.
‫این فقط یه سرگرمی‌ـه.
‫انگاری که استعداد خوبی‌هم براش دارم.
‫فستیوال‌ها و امور سیاسی خسته کننده‌ان...
‫تو واقعاً کی هستی؟
‫من؟
‫کوزوکی سوکیاکی ‫شوگان سابق سرزمین وانو
‫اسمم کوزوکی سوکیاکی‌‌ـه.
‫من پدر کوزوکی اودن هستم.
‫چقدر متعجب کننده!
‫مومو-چان می‌دونه؟
‫نه، نمی‌دونه. ‫منم قرار نیست چیزی بهش بگم.
‫ولی...
‫...ممکنه که مستخدم‌هاش متوجه شده باشن.
‫من کسی‌ام که اجازه داد اوروچی سرزمین وانو رو بگیره.
‫شرم‌ دارم به کسی بگم که زنده‌ام!
‫وقتی که به زور تونستم از این اتاق بیرون بزنم،
‫اودن مُرده بود و سرزمین وانو به کُلی تغییر کرده بود.
‫حتی به خودکُشی هم فکر کردم،
‫ولی چاره‌ای جز مخفی شدن نداشتم...
‫...تا روز موعود برای مأموریت باقی مونده‌ام فرا برسه.
‫حالا، بعد از اتفاقی که افتاد،
‫باید بابت‌ همه‌چی ازت تشکر کنم.
‫مطمئنم که همه‌شون از شنیدن‌اش خوشحال می‌شن.
‫واقعاً؟
‫هی، تنگو-سان. ‫می‌خوام درمورد موضوعی باهات صحبت کنم.
‫می‌دونم که این کشور داشت‌اش. ‫یه سلاح باستانی...
‫...پلوتون.
‫تو از کجا می‌دونستی؟
‫این روی پونگلیف ‫در پادشاهی آلاباستا نوشته شده بود.
‫توقع نداشتم که انقدر بدونی...
‫آره، همینجاست.
‫اردوگاه سابق کار اجباری، ‫اودن
‫ا - اون چی بود؟!
‫عدالت
‫که اینطور. این‌جا فقط مَردهای کثیف هستن...
‫تو...
‫...یه سرباز نیروی دریایی هستی؟!
‫اوه-اوه. حسابی کتک خوردی‌ها!
‫تو باید آدم کایدو باشی...
‫می‌خوای بهم خوش‌آمد بگی؟
‫پس یکم برام آبجو بیار!
‫بهم نگو که چی‌کار کنم چی‌کار نکنم!
‫چطور می‌تونی انقدر آروم باشی؟ ‫عوضی!
‫تمومش کن.
‫با این بدن‌ات که مثل چی زخمی شده، ‫چی‌کار می‌تونی کُنی؟
‫خفه شو! این بحث غروره، ‫نیروی دریایی مزاحم عوضی!
‫من واقعاً وقت مسخره بازی ندارم...
‫ولی اگر سرراهم وایسی، ‫به زور از سرراه برت می‌دارم!
‫مراقب باش!
‫اون دشمنی نیست که وقتی ‫زخمی هستی راحت بشه شکست‌اش داد.
‫با این‌حال، بیا مبارزه کنیم.
!ما نمی‌خوایم براشون دردسر درست کنیم
‫درسته!
‫بیاین دهنش رو سرویس کنیم!
‫غیر ممکن‌ـه!
‫فقط دوتا دیگه مونده!
‫ما دقیقاً نقطه‌ی مقابل طناب‌هاییم!
‫کویین!
‫فقط یکی دیگه مونده!
‫چی شده؟! فکر کنم بدن زخمی‌ات ‫دیگه داره به حد خودش می‌رسه!
‫راه نداره که اون مُشت الکی بتونه من رو بگیره!
‫نه، بدن لاقر و رژیمی به من نمی‌خوره...
‫گفتم که تمومش کنین!
‫اگر توسط چهار تا فرمانده شکست بخورم، ‫آبروم می‌ره!
‫نیروی دریایی الان اونقدری نیرو نداره ‫که گندکاری‌ رو جمع و جور کنه.
‫همونطور که پیش‌بینی کرده بودم،
‫کارتون خوب بود...
‫این آبجو خیلی خوب نیست...
‫باید می‌ذاشتید بیشتر بمونه.
‫رینگ، رینگ، رینگ... دینگ.
‫سلام، این...
‫هی، منم. ‫یه ناو جنگی به سرزمین وانو بفرستین!
‫چی؟! اوه، ر - ریوکوگیو...
‫به ساکازوکی-سان نگو! خدافظ!
‫دینگ.
‫خیلی خوشم اومده بود.
‫اون حالت افراطی‌اش رو.
‫می‌خوام که تصدیقم کنه، ‫مثلا بگه «کارت خوب بود».
‫اونم با بردن سَر این عوضی.
‫اون کیه؟
‫خیلی‌خب، حالا....
‫شروع کرد...
‫نینجاها، دزدان دریایی، مینک‌ها و سامورایی‌ها!
‫مستخدمین پادشاه!
‫یاکوزا و سرزمین وانو!
‫همه‌تون عالی جنگیدین!
‫- خیلی‌خب اونه-چان! ‫- به سلامتی بگو!
‫برو تو کارش، رئیس جشن!
‫آره، به خودم بسپرین‌اش!
‫لوفی...
‫به سرزمین وانو درمورد من نگو.
‫چرا؟
‫چون من رو تبدیل به قهرمان می‌کنه.
‫مشکلش چیه؟! ‫واقعیت این‌ـه که تو کایدو رو شکست دادی.
‫احمق‌خان! ‫همه منتظر تو بودن، مومو!
‫تو قراره این کشور رو به جایی تبدیل کنی که ‫مردم بتونن هرروز هرچقدر که می‌خوان بخورن و بنوشن،
‫و نیاز نیست از افرادی مثل کایدو بترسن، ‫و جایی که هر روز خوش‌می‌گذره، مگه نه؟
‫تو باید شوگان قابل احترامی بشی ‫و رویای همه رو به واقعیت تبدیل کنی!
‫نیازی به اسم بُردن از من نیست.
‫تو قراره این کشور رو تغییر بدی.
‫اتحاد نینجا، دزددریایی، مینک و سامورایی برنده شد!
‫همین برای من کافی‌ـه.
‫- لوفی! ‫- عجب‌ها! تو آدم خیلی خوبی هستی!
‫هی، داری چی‌کار می‌کنی؟! ‫دوباره زخم‌ها باز می‌شن‌ها!
‫خراب‌اش نکن، مومو!
‫گرفتم! روم حساب کن!
‫ای‌بابا... تو آدم فوق‌العاده‌ای هستی.
‫از سرراهم برین کنار!
‫کلاه حصیری!
‫اگر بتونم اینجا از شرت خلاص بشم...
‫جگی!
‫بیاین بفرستیم‌شون هوا!
‫خیلی‌خب! برای غذای فردا...
‫داری چی‌کار می‌کنی؟!
‫بزنین بریم!
‫به سلامتی!
‫بیاین بترکونیم!
‫آره!
‫این باعث می‌شه که من بخوام هی ‫بیشتر و بیشتر بنوشم.
‫این یه جشن‌ـه!
‫گوش کنین، بچه‌ها! ‫ما قراره کُل شب رو بنوشیم!
‫دزدهای دریایی چقدر مردم پرسروصدایی‌ان.
‫ای‌بابا... هیچ‌وقت تاحالا همچین جشن ‫بزرگی ندیده بودم!
‫ولی هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم که همچین ‫لحظه‌ی آرامش بخشی رو توی زندگی‌ام ببینم.
‫پسر، ازش متنفرم.
‫هرچی پیرتر می‌شی، ‫راحت‌تر به گریه‌ می‌اُفتی.
‫هی! یعنی می‌تونیم این آتیش بازی‌های قشنگ ‫رو سال بعد و سال بعدی‌اش هم ببینیم؟!
‫آره، معلومه.
‫این به لطف همه‌ست که...
‫حال حاضر و آینده‌مون نجات پیدا کرده.
‫پس از الان به بعد،
‫مهم نیست چند فصل بگذره...
‫و ببین. ‫همیشه می‌تونی این‌کار ها رو انجام بدی.
‫فوق‌العاده‌ست!
‫لوفی...
‫همه...
‫ازتون ممنونم.
‫این مهمونی رو فراموش نمی‌‌کنم...
‫هیچ‌وقت...
‫هیچ‌وقت.
‫هی، من رو قاطی نکن!
‫اوه، بی‌خیال! این یه جشن‌ـه!
‫نمی‌دونم خارج کشور چه اتفاقی داره می‌افته...
‫ولی این رو ببین! من اومدم تا از شرت خلاص بشم!
‫چی؟!
‫درسته. ائوستاس کید اومد پیش لوفی، ‫ناراحت بنظر می‌رسید...
‫برای یه دلیل کاملاً مشخص.
‫این نشونه‌ای از پایان حکومت و رژیم قبلی،
‫و شروع دوره‌ی جدیدی هست.
‫باگی، دلقک نابغه.
‫تیچ ریش سیاه
‫شَنکس مو قرمز.
‫و لوفی کلاه حصیری...
‫این چهار نفر، یونکوهای جدید هستن!
‫آهنگ فستیوال شاد به نظر میاد...
‫ولی نیروی دریایی حس و حال‌اش رو نداره، عوضی‌ها...
‫جشن دیگه تموم‌ـه...
‫خون همه‌‌تون رو می‌ریزم...
‫دنیای بیرون بهم ریخته...
‫قراره سَرت رو ببرم، ‫پس فقط همونجا منتظرم باش...
ارائه‌ای اختصاصی ازتیم ترجمه‌ی دنیای انیمه
‫ترجمان :
MPKooshesh
@AWSub
‫مبارزه‌ی سامورایی‌های آکازیا درمقابل ریوکوگیو، ‫کسی که به پایتخت گُل حمله می‌کند!
‫گُل و گیاه تازه‌ای که از زمین روییده می‌شود، ‫واقعاً بهترین نوع لوگیاست!
‫آیا سامورایی‌های آکازیا می‌تونن از سرزمین وانو...
‫دربرابر توانایی‌هایی بسیار فراتر از دانش بشری محافظت کنن؟
‫دنیا خواهد سوخت! حمله‌ی یک فرمانده‌ی نیروی دریایی!
‫در قسمت بعدی وان‌پیس!
‫من قراره پادشاه دزدان دریایی بشم!